Pierś kaczki z pikantnym sosem malinowym

Było domowo, teraz nieco bardziej "egzotycznie". ;)

Nie każdy bowiem lubi połączenie mięsa z owocami.

U mnie bywa z tym różnie, ale tak maliny, jak i na przykład ananas, to dodatki, którym nie umiem się oprzeć.

Mięso na zdjęciach jest dopieczone odpowiednio, nie było surowe.
Kolor sosu sprawił, że po zetknięciu z mięsem, dał mu barwę "krwistego". ;)

• 1 podwójna pierś kaczki
• sól, świeżo mielony czarny pieprz

sos:

• ok. 80 gram malin
• 3 łyżeczki sosu worcestershire
• szczypta suszonego tymianku
• 1 łyżeczka miodu
• większa szczypta chilli

Pierś kaczki ze skórą dzielimy na pół i płuczemy pod bieżącą wodą, następnie osuszamy.

Skórę nacinamy delikatnie na całej długości, nie naruszając mięsa.

Obydwa kawałki oprószamy obficie świeżo mielonym pieprzem i solą.

Odstawiamy w temperaturze pokojowej na 2 godziny.

Po tym czasie na zimnej, suchej patelni układamy mięso skórą do dołu.

Zwiększając temperaturę delikatnie wytapiamy tłuszcz i podsmażamy mięso.

Z każdej strony powinno trwać to około 10 minut.
Tłuszcz zlewamy, mięso przekładamy do naczynia żaroodpornego i wstawiamy do piekarnika na jeszcze około 10 minut, w temperaturze ok. 200 stopni.

Przygotowujemy sos.

Maliny przekładamy do miski i dobrze miksujemy.

Dodajemy pozostałe składniki i mieszały łyżką do połączenia składników.

Można dodać odrobinę tłuszczu, który wytopił się z mięsa.

Sos odstawiamy na kilka minut lub dłużej do lodówki, by smaki połączyły się.

Mięso wyjmujemy z piekarnika.

Po około 3 minutach kaczkę kroimy w plasterki i polewam lekko podgrzanym sosem.

Podajemy na przykład z pure z ziemniaków i sałatką z rukoli. 

Nalewka malinowa

Nalewki to właściwie jedna z najprostszych sztuk przygotowywania domowych alkoholi.
Jednak w moim przypadku, najtrudniejszy jest czas oczekiwania...

I to nawet nie na sam gotowy napój, a na owoce sezonowe.
Dlatego jesień, to pora jest cudowna. :)

• 500g świeżych malin 
• ok. 200g cukru
• 200ml wody
• 0,5l wódki

Maliny w słoju zalewamy wódką i zgniatamy.

Miksturę pozostawiamy w ciemnym i najlepiej ciepłym miejscu na 2 tygodnie (można na dłużej).

Po upływie tego czasu przecedzamy zawartość słoika bardzo dokładnie, mocno odciskając owoce, by jak najwięcej dobroci pozostało w alkoholu, nie śmietniku.

Z wody i cukru robimy syrop cukrowy (do zagotowanej wody wsypujemy cukier i mieszamy, aż się rozpuści).
Gdy przestygnie łączymy z alkoholem zlanym z owoców i przelewamy do butelki/karafki.
Po kilku tygodniach można alkohol sklarować, jeszcze raz przelewając przez gazę/bibułę filtracyjną.

Najlepiej smakuje po kilku miesiącach w ciemnej, chłodnej piwnicy.
:)

Domowe kopytka

Do domowych bitek, najlepsze są domowe kopytka z przepisu babci. <3

• 500g ugotowanych ziemniaków 
• 1 jajko
• ok. 300g pszennej mąki (tyle ile się wgniecie)
• 2 łyżki skrobi ziemniaczanej
• odrobina soli

Ziemniaki (ostudzone) dobrze ugniatamy/przeciskamy przez praskę lub mielimy w maszynce.
Dodajemy do nich 1 jajko i mieszając dosypujemy mąkę.
Ugniatamy delikatnie rękoma.
Powinno to trwać jak najkrócej, by masa nie zaczęła się coraz bardziej kleić i rozpadać.
Ziemniaki powinny tylko połączyć się z mąką i stworzyć masę o dość zwartej, ale nie twardej konsystencji.
Powstałe ciasto dzielimy na kilka części.
Z każdej części tworzymy rulonik i kroimy go w kopytka (na ukos).
Kopytka układamy na blacie wysypanym mąką i delikatnie oprószamy je po wierzchu.
W garnku gotujemy dużą ilość osolonej wody.
Gdy zawrze, wrzucamy kopytka i zmniejszamy płomień.
Gotujemy do momentu wypłynięcia klusków na powierzchnię i wyjmujemy je łyżką cedzakową.
Smacznego. :)

Bitki wieprzowe w sosie (jak u mamy!)

Bez bicia przyznam się, że w pewnym momencie swojego życia przestałam gotować tego typu sosy, bo w domu zwyczajnie mi obrzydły.
Jednak, jak to bywa zwykle...
Po pewnym czasie, rzadko bywając w domu rodzinnym po prostu zaczęło brakować mi tradycyjnego jedzenia.
Zatęskniłam za znienawidzonymi tłuczonymi ziemniakami  i gęstym szarym sosem.
Bitki nie są niestety potrawą typu "fajnie, prosto, szybko i łatwo".
Ze wszystkich tych elementów zgadza się tylko "łatwo".
Właściwie to nawet bardzo łatwo... jeśli zapomnimy na chwilę, że lubimy gotować.
W przypadku tego dania sprawdza się wyłącznie jedna zasada - im mniej, tym lepiej.
Żadnych udziwnień, żadnych przypraw z górnej półki.
Sól, pieprz i mąka - gwarancja smaku dzieciństwa. ;)

U nas (2,5 osoby) z kilograma szynki wieprzowej wychodzi średni garnek bitek, który jemy przez dwa dni...
Toteż porcja, którą podaję, na jeden obiad w sam raz będzie dla rodziny czteroosobowej. :)

• 1kg ładnej szynki wieprzowej
• (może być też schab)
• sól
• czarny pieprz mielony
• mąka pszenna
• kilka sztuk ziela angielskiego
• 2 liście laurowe
• kilka ziaren czarnego pieprzu
• smalec do smażenia

Szynkę płuczemy pod bieżącą wodą i osuszamy.
Kroimy w poprzek włókien, w plastry grubości około 1 centymetra lub, jeśli się uda, cieńsze.
Każdy z plastrów ubijamy tłuczkiem do mięsa na grubość około pół centymetra.
(u mnie w domu jadało się wręcz płaskie jak naleśniki ;) )
Oprószamy je z każdej strony dość obficie solą i nieco mniej obficie pieprzem.
Zanurzamy w mące wysypanej na talerzu i wrzucamy na lekko rozgrzany na patelni tłuszcz.
Wszystkie plastry podsmażamy do uzyskania lekko brązowego koloru.
Do 3/4 wysokości garnka wlewamy wodę.
Zagotowujemy ją z zielem angielskim, liściem laurowym i pieprzem ziarnistym.
Doprawiamy solą, ewentualnie w ostateczności jarzynką/vegetą.
Gdy woda zawrze, wkładamy do niej mięso i zmniejszamy płomień pod garnkiem.
Na bardzo niedużym ogniu, najlepiej pod przykryciem, gotujemy mięso aż będzie kruche, ale nie będzie się rozpadać przy mieszaniu.
Trwać to może około godziny/półtorej, w zależności od jakości zakupionego mięsa.
Na koniec, aby do końca doprowadzić tradycyjną formę dania, sos zagęszczamy.
Połowę szklanki wody mieszamy z kilkoma łyżkami mąki pszennej i dokładnie rozrabiamy trzepaczką.
Mikstura powinna mieć konsystencję kwaśnej śmietany.
Wlewamy ją do garnka, dokładnie przy tym mieszając, by w sosie nie powstały grudki.
Mięso podajemy polane sosem, najlepiej z sałatką z buraczków i domowymi kopytkami lub kluskami śląskimi. <3